प्रिय मित्रांनो

मन खुप जड झालय तुम्हाला सोडुन जताना. माहीत नाही परत कधी भेट होइल किंवा नाही…

म्हणुन हा शेवटचा राम-राम आपल्या साठी.. मी ब्लॉग डिलीट करत नाहीये पण, आज पासुन परत काहीच लीहणार नाही.

सर्वप्रथम महेंद्र दादा.. आपण माझे श्रद्धास्थान आहात, खरच आपलं लिखाण वाचुन मी ईतका प्रभावित झालोय की जर काहीच सुचत नसेल तर तुमचा ब्लॉग वाचतो, नक्किच मला माहीत असते की नवीन प्रेरणा मिळेलच…

दादा यु आर ग्रेट.. आजच त्यांच्या ब्लॉगचा पहीला वर्धापन दिवस त्यांनी सजरा केलाय..

अल्हाद, गणेश, अनिकेत समुद्र… (भुंगा), अखिल जोशी, भानस, देवेंद्र चुरी, वैभव, अमृता, हेमंत आठल्ये, अपर्णा (माझीया मना), अमोल शिंदे, आदित्य, श्रिकांत सामंत, मनोज इंगळे, मेहेक, मनिषा पवार, मुग्धा, श्रेया, श्रिकांत, दिपमाला मानवतकर, भुषण, रोहीत खिरापते, अमृता वर्‍हाडपांडे, अनुप बर्वे, योनिंग डॉग(कंटाळा), अन्वि आणी छोटा इशान (सहजच), माऊ (मन मानसी), हेमंत आठल्ये (हेमंत मत), सुरेश पेठे, गौरी (मेकळे आकाश). अशी भरपुर मोठी यादी आहे ज्या लोकांना कधी मी पाहीलं नाही पण तरी मेहमी संपर्कात राहीलो, जेव्हा केव्हा एखादा नवीन लेख आला की मनापासुन वाचायचो, यापैकी कित्येक जण तर मला ओळखतही नसतिल पण माझ्यासाठी हेच माझे सखे-सोयरे.

कधी असं वाटलच नाही की मी यांना ओळखत नाही असं वाटायचं की हे सर्व मझे जवळचे मित्र आहेत. कधी समजावणीच्या भाषेत नवीन शिकायला मिळालं तर कधी, वाहवा करणारी दादही मीळाली..

येणार्‍या मे महीन्या ब्लॉग ला एक वर्ष होईल पण त्या आधीच मी धीर सोडला, कारण मलाही नक्की माहीत नाही, कींवा ही मनातली गोष्ट अशी आहे की मी ती सांगु शकत नाही..

गणेश मला तु कालच म्हणाला होतास की लिहणं का थांबवायच, त्यासाठी म्हणुन मी सांगतो, मी लीहण नाही थांबवनार, मी फक्त ब्लॉग वर लीहायचं थांबवलय.

आणी सर्वांना मी परत एकदा धन्यवाद देतो आणी आशा करतो की मी परत येइल पण नव्या रुपात.

Coz dis world is very small and any body who met once, he has to meet again

dis is ur desitiny…..!

by da way i am not very good at marathi, datz y i choozen dis last part to type in

english, like my Bro allwayz says “AJ ur very good at writting and i m good at editing”.

by da way today i have deleted all my profiles including Orkut.

so now I am fealing very nice, first when i decided to delete my

profiles i thought I afterwords will feel very bad or somthin like dat, but

now i got the point, its not ur Identity, its ur heart….! just do as ur heart sayz

so think bot the world wot it sayz nor wot it thinks bot u..! coz at de end of the day

no budy comes with u, it just u dat u have to complite ur jurny…!

now u ppl will say I am Optimist… no I am not, i dont think so…

coz till i have heart and i can take da descion.

Last But Not da Least Anju dont take tension, I will back to normal, but now i need

some time to think, n I’ll take it, thanks and God Bless U

परत एकदा वर्डप्रेस परिवारास अखेरचा राम-राम….

कृपया संपर्कात रहा: ९९२३३७१२०७

कळावे लोभ असवा

अजय शिरसाट.

 

ता. क. मी कुणाच्यासाठी म्हणुन हा ब्लॉग लीहणं बंद करत नाहीये, मी फक्त माझ्या मनाच्या समाधानासाठी हे करतोय, याची नोंद घ्यावी. ANJ

आज रात्री ११ वाजुन ३ मिनीट, मित्र व अप्त यांच्या अनुपस्थितीत… मानमिय श्री अजय शिरसाट… (ए. जे. सि. सॅट.)

यांचा फ़ेसबुक या मयाजालावरील खात्याचा आमस्मिक मृत्यु झाला…. तसे मृत्युचे कारण त्यांनी वैयक्तिक सांगीतले असुन.. अद्याप खरे कारण कळु शाकले नाही…!

खुप विचार केला… बरेच दिवस लागले मला हा अकाउंट डिलिट करायला… आताही मनाची तयरी होत नाहीये ऑरकुट अकाउंट व ब्लॉग डिलिट करायची….! यामागे कारण तस काही खास नाही तरीही सांगायचं झालच तर मला आता एकट राहायचं आहे.. खुप मित्र मिळालेत या मायाजालावर, जस आपण म्हणतो ना की जग जवळ आलय तशीच काहीतरी गोष्ट झालीये, मित्र कुठेही असोत जगाच्या कुठल्याही कोपर्‍यात, तिथुन तुम्हि त्याला हाक मारु शकता. आपले अपडेट्स, नविन फ़ोटो सर्वकाही बघु शकता.

आता मला जवळ्पास ९ ते १० वर्ष झालेत मी मायाजालावर आहे.. पण आता एकटेपण पाहीजे..!

आता म्हणाल मग फ़ोन सुध्धा बंद करायचा… तो प्रयत्न चाललाय पण ऑफ़िस वाले सुचू देत नाहीत…! आजकाल मला ओळख दाखवाविशी सुध्दा वाटत नाही.. बस एकटं राहायचं… नाहीतर गुगल वर अजय टाइप केलं की भरपुर सर्च रिझल्ट्स येतात… ते सुध्दा बंद होईल काही दिवसात…!

देव माझ्या फ़ेसबुक वरिल आत्म्यास शांती देवो…..!